Traktowanie przez nas rzeczywistości nie jest takie ostre, jak bywa w niektórych krajach. Każdy kto ogląda ten program od początku, przyzna, że czynię to raczej dobrotliwie. Oczywiście bywają mocniejsze momenty, ale nie oszczędzam również siebie. Daje mi to prawo do darcia łacha z rzeczy, które dzieją się dookoła.

Profesjonalny wrestling jest od wielu lat znamiennym elementem amerykańskiej popkultury. Nie sposób zrozumieć fenomenu tego zjawiska i jego zasięgu bez przyjrzenia się ewolucji tego pseudosportu, który nadal fascynuje miliony entuzjastów zarówno w tym kraju, jak i poza jego granicami. Profesjonalny wrestling przeżywał apogeum swojej popularności w latach 80. i 90. ubiegłego stulecia. Dla wielu Amerykanów różnych generacji sztandarową postacią zawodowego wrestlingu jest Hulk Hogan.

Ceniony na świecie polski fotograf, zdobywca prestiżowych nagród, od dwudziestu lat współpracownik „National Geographic”, autor książek i albumów. O sobie mówi, że nie ma talentu, a o kobietach, że mają przewagę nad mężczyznami, poszukuje doświadczania prawdziwego życia zamiast szczęścia, wierzy, że o człowieku świadczy także to, czemu mówi „nie”.