W sprawie ministra sprawiedliwości Andrzeja Czumy było wszystko czego wymaga scenariusz dobrego filmu sensacyjnego, opisującego zakulisowe działania polityków. Jak w świetnym obrazie o prezydencie Richardzie Nixonie, który gdzieniegdzie można jeszcze zobaczyć na ekranach kin politycy szli w zaparte, szukali winnych nie tam gdzie trzeba, odwracali kota ogonem, udawali Greka i próbowali zrzucić winę na media, które w przypadku sprawy ministra Czumy stały się narzędziem w ręku „małpiarni w Chicago”.