Czołowa postać gdańskiej „Solidarności”. Urodzony 21 października 1953 w Gdańsku. Magister historii, ukończył Uniwersytet Gdański. Związany z Ruchem Młodej Polski, publikował w piśmie „Bratniak” wydawanym w drugim obiegu. W RMP zajmował się miedzy innymi „techniką” oraz akcją samokształceniową. Wraz z Arkadiuszem Rybickim wydał poza zasięgiem cenzury dwie prace poświęcone historii Kościoła katolickiego w Gdyni i w Gdańsku. Po powstaniu „Solidarności” Jarmakowski pełnił kolejno funkcje:
- kierownika działu zarządów regionalnych,
- kierownika biura organizacyjnego I Krajowego Zjazdu Delegatów NSZZ „Solidarność”,
- wicedyrektora biura krajowego NSZZ „Solidarność”.
W stanie wojennym internowany w Strzebielinku. Osadzony w jednej celi m.in. z Lechem Kaczyńskim i Henrykiem Jagiełło. Po wyjeździe do USA został powołany przez NSZZ „Solidarność” na jednego z sześciu świadków w procesie, jaki wytoczono reżimowi Jaruzelskiego w Międzynarodowej Organizacji Pracy w Genewie.

Otrzymał drugą nagrodę w konkursie na pamiętnik z okresu stanu wojennego, zorganizowanym przez „Kulturę” paryską. Po przyjeździe do Stanów Zjednoczonych był członkiem Komitetu Wykonawczego Ruchu Społeczno-Politycznego POMOST i członkiem redakcji miesięcznika o tym tytule. Przez wiele lat redaktor naczelny „Dziennika Chicagowskiego”.