Podziel się   

Galeria Magazynu Polonia Pokaż wszystkie »

Ostatnia aktualizacja: 2019-05-11
Nowszy Starszy

Polonijny protest przeciwko amerykańskiej ustawie S 447 Just, 31 marca 2019, Daley Plaza, Chicago

74 zdjęć · Autor: Andrzej Kentla · Data wydarzenia: 31.03.2019

Zdjęcie 1 z 74

Organizacje polonijne przeciwko Act S. 447

Protesty środowisk Polonijnych przeciwko Prawu 115-171 (Act S.447) Oświadczenie dla Prasy i Mediów
W dniu 31 marca 2019 roku w USA odbędą się protesty środowisk polonijnych skierowane przeciwko prawu 115-171 (Act S.447), a także przeciwko kompromitującym zaniechaniom Polskiego Rządu i Sejmu w tym zakresie. Protesty odbędą się pod hasłami: „Repeal Fraudulent Act S.447”, 
„We Say NO to the Giveaway of Heirless Property”, „Act S.447 is a Fraud” 
i „Act S.447 = Unconstitutional precedent”. 
Protesty dotyczyć będą również agresywnych napaści słownych ze strony polityków Izraela i Stanów Zjednoczonych, które zakłamując prawdę 
historyczną, oskarżają Polskę o współudział w Holocauście. 
Protesty odbędą się w Nowym Jorku, Chicago, Bostonie, Los Angeles, Hartford i Filadelfii. 9 maja 2018 roku Prezydent Donald Trump podpisał ustawę S.447, obowiązującą obecnie jako federalne prawo o numerze 115-171. Ustawa ta spotyka się z powszechnym sprzeciwem polskich i polonijnych środowisk w Stanach Zjednoczonych i na świecie, jako naruszająca obowiązujący porządek prawny, tak amerykański jak i polski, oraz sankcjonująca nienależne roszczenia wobec Polski wysuwane przez amerykańsko-żydowskie grupy lobbingowe, takie jak World Jewish Restitution 
Organization. Przedmiotem tych roszczeń są nieruchomości i inne 
aktywa pozostawione bezpotomnie i bezspadkowo przez obywateli Polski narodowości żydowskiej, zamordowanych w czasie II wojny światowej 
przez Niemców. Należy podkreślić, że roszczenia te zostały już, de facto, 
zaspokojone, w formie nadzwyczajnej umowy międzynarodowej między Niemcami a Izraelem, tzw. Umowy Luxemburskiej z roku 1952, w której to Niemcy przyjęły na siebie pełną odpowiedzialność za eksterminację 
i inne zbrodnie popełnione na mniejszości żydowskiej w Niemczech i we wszystkich krajach okupowanych przez Niemcy, także w Polsce. Ponadto, roszczenia te zostały zaspokojone również przez umowy indemnizacyjne pomiędzy Polską a Stanami Zjednoczonymi, Wielka Brytanią, Francją, 
Kanadą, Szwecją, Danią, Szwajcarią, Lichtensteinem, Holandią, Grecją, 
Norwegią, Austrią, Belgią i Luxemburgiem.  Prawo 115-171 (Act S.447) 
odwołuje się do wskazań Deklaracji Teresińskiej z roku 2009. Deklaracja zawiera pozaprawne roszczenia rozmaitych organizacji żydowskich 
wobec 46 krajów, których obywatele uczestniczyli w tej konferencji, 
w tym także wobec Polski. Powyższe roszczenia obejmują aktywa 
pozostawione bezpotomnie po II wojnie światowej przez Żydów, ofiary 
niemieckiego ludobójstwa, będących obywatelami różnych państw, także przedwojennej Polski. Deklaracja Teresińska nie daje USA mandatu do 
egzekwowania jej postanowień oraz zawiera ona sformułowania, które 
są jawnie dyskryminujące względem grup narodowych innych niż grupa żydowska, co czyni prawo 115-171 (Act S.447) niekonstytucyjnym.  
Polska, ze względu na wielkość swojej przedwojennej żydowskiej 
mniejszości, wydaje się być, bez wątpienia, głównym adresatem tych 
roszczeń i to pomimo faktu utraty przez Polskę większości terytoriów, na których owa mniejszość zamieszkiwała. Amerykańskie żydowskie 
organizacje roszczeniowe nie są i nigdy nie były prawnymi 
spadkobiercami obywateli II RP narodowości żydowskiej, ani 
jakichkolwiek innych podmiotów prawnych działających w Polsce przed II wojna światową. Wszystkie nieruchomości i aktywa pozostawione po wojnie bezpotomnie, bez względu na przedwojenną przynależność 
narodową ich właścicieli, przeszły, zgodnie z obowiązującymi normami 
prawa, na własność polskiego Skarbu Państwa, podobnie jak dzieje się to w podobnych przypadkach także w Stanach Zjednoczonych, i w innych 
krajach. Polska, do dnia dzisiejszego, nie ustaliła oficjalnie rozmiaru 
szkód, których doznała na skutek niemieckiej i sowieckiej okupacji, ani 
też nie uzyskała stosownych reparacji wojennych.  
Prawo 115-171 (Act S.447) łamiąc obowiązujący porządek prawny 
i opierając się na dyskryminującym pozostałe nacje precedensie, otwiera nowy etap na drodze, której celem jest przekształcenie bezprawnych
roszczeń materialnych w prawnie akceptowane narzędzie ich 
windykacji. Innymi słowy, prawo 115-171 (Act S.447) otwiera furtkę dla 
wszelkich możliwych szantaży względem Polski. Skutki ekonomiczne, 
społeczne i polityczne dla Polski i Polaków mogą być bardzo dotkliwe, 
łącznie z ewentualną utratą suwerenności kraju. 
Celem 115-171 (Act S.447) jest wymuszenie na Polsce przekazania 
organizacjom roszczeniowym, na drodze pozaprawnych, politycznych 
decyzji, aktywów pozostawionych bezpotomnie i bezspadkowo 
po II wojnie światowej, przez obywateli polskich narodowości żydowskiej lub też zaspokojenia tych roszczeń w sposób alternatywny, na przykład 
za pomocą prywatyzacji polskich zasobów naturalnych, jak to miało już miejsce w przypadku nieudanej prywatyzacji Lasów Państwowych przez koalicję PO/PSL. Prawo 115-171 (Act S.447) naruszając istniejące 
amerykańskie, polskie i międzynarodowe normy i tradycje stawia 
Departament Stanu, i docelowo Kongres USA, w roli tak „arbitra” jak i 
„windykatora” działającego na rzecz amerykańskich, żydowskich 
środowisk roszczeniowych. Mówiąc o pozaprawnych roszczeniach, mówimy tu nie o prawach osób fizycznych lub podmiotów prawnych, lub ich 
spadkobierców, do konkretnych nieruchomości i aktywów, ale 
o roszczeniach podmiotów niemających absolutnie nic wspólnego 
z byłymi właścicielami, których celem jest tak naprawdę wymuszenie na Polsce, poprzez różnego rodzaju szantaże, oraz szkalowanie Polski na 
arenie międzynarodowej, pozaprawnych nadań własnościowych lub 
kompensacji finansowych. Prawo S.115-171 (Act S.447) nie tylko dostarcza nowa podstawę prawną, ale tworzy również nieuczciwy mechanizm 
nacisku na polskie władze. Zwiastunem tych nacisków były słowa Sekretarza Stanu Mike Pompeo w trakcie lutowej wizyty w Warszawie, kiedy to 
zażądał on otwarcie od Polski – wbrew umowie indemnizacyjnej 
pomiędzy Polską a USA z 1960 roku i wbrew polskiemu Kodeksowi 
Cywilnemu – „uregulowania” kwestii żydowskiego mienia 
pozostawionego bezpotomnie i bezspadkowo. O Polakach, którzy nigdy 
nie otrzymali rekompensaty za straty wojenne od Niemiec, czy Rosji, 
Pompeo niestety nie wspomniał ani słowem.  Tymczasem, polskie władze wydają się lekceważyć fakt istnienia prawa 115-171 (Act S.447) 
i zamilczają jego znaczenie, przekonując opinię publiczną, że nie będzie 
ono miało żadnych praktycznych konsekwencji dla Polski i Polaków. 
Stojąc wobec tego monumentalnego wyzwania, apelujemy do 
patriotycznych środowisk polskich i polonijnych w Stanach 
Zjednoczonych i na świecie do podjęcia z nami akcji protestacyjnej w tym zakresie, a media do rzetelnego przekazu informacji. 
Organizatorzy:
Komitet Ochrony Pomnika Katyńskiego i Obiektów Historycznych 
(New Jersey)
Polish American Strategic Initiative 
Narodowe Siły Zbrojne Nowe Pokolenie (Chicago, Illinois) 
Polish Heritage Council of North America, Inc. (New York)
Polish American Congress of Southern California (California)

Artykuły związane z albumem:

Najnowsze artykuły

Magazyn w sieci

Hydepark Polonii

hanna
20 cze, 03:58
Wszystko dzięki temu wspaniałemu człowiekowi zwanemu dr Agbazarą wspaniałemu czaru rzucającemu we mnie radość pomagając mi przywrócić mego [...]»
Hanna
20 cze, 03:58
Wszystko dzięki temu wspaniałemu człowiekowi zwanemu dr Agbazarą wspaniałemu czaru rzucającemu we mnie radość pomagając mi przywrócić mego [...]»
Hanna
20 cze, 03:57
Wszystko dzięki temu wspaniałemu człowiekowi zwanemu dr Agbazarą wspaniałemu czaru rzucającemu we mnie radość pomagając mi przywrócić mego [...]»

Najczęściej...